Foto:  Wenn

De zanger bracht onlangs een boek uit over vreemdgaan en daarin beschrijft hij een affaire met een getrouwde vrouw die hij slechts aanduidt als KK, maar volgens bronnen gaat het wel degelijk over Kim, aldus Contactmusic.

In het boek van Ray J, Death Of A Cheating Man: What Every Woman Must Know About Men Who Stray, schrijft hij: “We kenden elkaar al wat langer en er was een wederzijdse aantrekkingskracht, maar ze was getrouwd. Ze vertelde me dat dat haar niet uitmaakte.”

Hij vervolgt: ”Ze verliet haar man voor mij op het moment dat we seks begonnen te hebben. Vanaf toen werd het snel heel intens tussen ons. Daarna voelde ik me verplicht om bij haar te zijn.”

Reality-ster Kim heeft altijd volgehouden dat ze haar toenmalige echtgenoot, Damon Thomas, nooit heeft bedrogen. De twee waren getrouwd van 2000 tot 2004.

Article source: http://www.nu.nl/boek/2747596/kim-kardashian-ging-vreemd.html

De schrijver A.H.J. Dautzenberg wordt de laatste tijd vooral in verband gebracht met de vereniging Martijn. In een dappere poging om meer nuance aan te brengen in de discussie over pedofilie in Nederland is hij lid geworden van die pedofielenvereniging, zoals Martijn ook wel in de volksmond wordt genoemd.

Voor de goede orde: Dautzenberg keurt geen enkele vorm van kindermisbruik goed, hij heeft toevallig het intellect te beseffen dat mensen met pedofiele neigingen het al zwaar genoeg hebben. Hij prijst daarom Martijn, omdat daar verwante geesten een platform vinden om over hun seksuele voorkeuren te kunnen praten. Tevens is de missie van Dautzenberg er een die een groter goed dient, namelijk de vrijheid van meningsuiting en vereniging.

Dat Dautzenberg lid werd van Martijn is niet onopgemerkt gebleven. De hatemails stroomden zijn inbox binnen. Van die mails en de mails die Martijn dagelijks ontvangt heeft Dautzenberg nu een bloemlezing samengesteld.

Het spel is uit. Geniet maar
van je laatste dagen
Ik zou maar snel onderduiken, we pakken
ook jou

Geloof maar
dat je snel onder de grond ligt
er staat een prijs op je hoofd
ik heb al 50 deel opdracht

We gaan jullie uitroeien
al moeten het er 60.000 zijn

Smerig gezwel

wat je bent

Het resultaat is readymade-poëzie zoals die al gemaakt wordt sinds de zestigers. Van enigerlei vernieuwing is hier dus geen sprake, niet qua taal en zeker niet qua thematiek. Alle clichés in de heksenjacht op pedo’s komen meerdere malen voorbij. Pedofielen zijn ziek en moeten op de brandstapel, ze moeten opgehangen worden aan de hoogste boom, in een kelder verrotten en de sleutel weggegooid, hun geslachtsdelen dienen afgesneden en in de anus gedouwd, et cetera. Het is allemaal even weinig verheffend als weinig origineel. Maar door de gebrekkige stijl en de vele schrijffouten beginnen deze gedichten op een gegeven moment wel op de lachspieren te werken, hoe wrang de intentie van de mailende scribentjes ook was.

Ik ga de hele wereld tegen jullie opstoken
met de hele school

Trouwens dat is al niet nodig
want dat is toch al zo, ha ha

Ga je eigen kinderen maar neuken

Of alles wat Dautzenberg onderneemt, schrijft en zegt überhaupt serieus genomen moet worden is een andere discussie. Hij staat tenslotte bekend als de schrijver die houdt van mystificaties en peuren in taboe-onderwerpen. Of zijn mening in de discussie daadwerkelijk bijdraagt tot meer verdraagzaamheid, waag ik zelfs te betwijfelen. Het heeft Dautzenberg vooral zelf meer aandacht opgeleverd en dat is voor een schrijver ook wat waard. Het is kinderlijk naïef om te denken dat je Neanderthalers als Henk Bres op andere (of sowieso) gedachten kunt brengen. Hoe dan ook heeft het een vermakelijke bloemlezing opgeleverd.

Daniël Dee

Download hier gratis de bloemlezing

Luister hier naar een gesprek met Dautzenberg en de EO.

Article source: http://www.tzum.info/2012/02/recensie-a-h-j-dautzenberg-%E2%80%93-smerig-gezwel-wat-je-bent/

Foto:  AFP

Het werk van de Britse auteur Peter Mayle werd op de zwarte lijst gezet na bezwaar van moslimactivisten. Zij vinden het boek obsceen.

Het ministerie van binnenlandse zaken in het Aziatische land zegt dat Mayle’s Where Did I Come From? elementen bevat die de maatschappelijke moraal en het algemeen belang ondermijnen. De auteur gebruikt in het boek strips om het voortplantingsproces uit te leggen aan kinderen tussen de 4 en 8 jaar oud.

Het werk kwam in 1973 voor het eerst uit. Jongeren die lid zijn van de regeringspartij UMNO zagen het boek liggen in een winkel en maakten vorige week bezwaar. Het ministerie van binnenlandse zaken zei woensdag dat mensen die met het boek betrapt worden een gevangenisstraf van drie jaar riskeren.

Article source: http://www.nu.nl/boek/2747048/maleisie-verbiedt-educatief-boek.html

Foto:  AFP

Het werk van de Britse auteur Peter Mayle werd op de zwarte lijst gezet na bezwaar van moslimactivisten. Zij vinden het boek obsceen.

Het ministerie van binnenlandse zaken in het Aziatische land zegt dat Mayle’s Where Did I Come From? elementen bevat die de maatschappelijke moraal en het algemeen belang ondermijnen. De auteur gebruikt in het boek strips om het voortplantingsproces uit te leggen aan kinderen tussen de 4 en 8 jaar oud.

Het werk kwam in 1973 voor het eerst uit. Jongeren die lid zijn van de regeringspartij UMNO zagen het boek liggen in een winkel en maakten vorige week bezwaar. Het ministerie van binnenlandse zaken zei woensdag dat mensen die met het boek betrapt worden een gevangenisstraf van drie jaar riskeren.

Article source: http://www.nu.nl/boek/2747048/maleisie-verbiedt-educatief-boek.html

Willem Brakman overleed een paar jaar geleden. Hij liet een vrij omvangrijk oeuvre na, dat door veel lezers vrij tot zeer ontoegankelijk wordt gevonden. Redenen daarvoor zijn er legio. Zo was hij niet vies van schaamteloos intellectuele koketterie, spelen zijn romans zich vaak af in een claustrofobisch autobiografisch universum aan het strand (inclusief in verschillende boeken terugkerende personages) en is dat alles bovendien overgoten met een ijzingwekkende saus überironie.

Brakman heeft echter een groep trouwe fans, die zich verenigd weten in de Brakmankring. De bundel Voltreffer (2011) zal hen wellicht niet verrassen: hij bevat 25 essays die al eerder ergens anders verschenen. De essays vallen uiteen in drie categorieën. Vooral in de eerste afdeling, de autobiografische essays, rijst de vraag of we hier niet gewoon met memoires van doen hebben. Volgens Bart Vervaeck, die de inleiding schreef, maakt dat weinig uit: ‘Een echte Brakmanroman is tegelijkertijd proza, poëzie en essay. Daarom is volgens hem een essaybundel een onmisbaar onderdeel van zijn werk.’

Dat is niet helemaal waar. De essays over literatuur en filosofie zijn duidelijk anders van toon dan het fictionele en autobiografische werk, hoewel ze zinsneden bevatten die je met gemak in een roman tegen kunt komen. De literair-filosofische essays zijn ook het beste wat de bundel te bieden heeft. Ze zijn allesbehalve licht verteerbaar leesvoer, maar daar waar Brakman poëtische literatuurtheorie schrijft (de vorm als inhoud van literatuur in plaats van over vorm én inhoud) of met flamboyante souplesse schrijft over zijn favoriete filosofen, dringt zijn grote analytisch talent zich het sterkst op.

De autobiografische essays zijn voor lezers die geen deel uitmaken van de Brakmankring misschien minder interessant. Deze lezen zonder iets van de rest van het oeuvre te kennen, is als met één oog door een 3d-bril kijken: het effect wordt volledig tenietgedaan. De lezingen daarentegen zijn stuk voor stuk goede bewijzen van Brakmans spitsvondigheid en humor, hoewel je wel begint te twijfelen aan de begrijpelijkheid en verstaanbaarheid van deze woordlawine in gesproken vorm.

Naast de tekstuele bijdragen zijn er ook nog een aantal afbeeldingen opgenomen. Het zijn beelden die bij Brakmannazaten en -liefhebbers opkwamen bij het lezen van Voltreffer. Ze geven de vrij gewichtige en – geheel à la Brakman – niet zo toegankelijke tekst wat extra lucht en frivoliteit. Ook illustreren ze de associatieve werking van de geest, wat er gebeurt wanneer de lezer of schrijver het zoeklicht naar binnen richt. Brakman zag zichzelf namelijk vooral als ‘herinneraar’. Zijn jeugd was een onuitputtelijke bron van verhalen, hoewel de kloof tussen werkelijkheid en verbeelding voor hem onoverbrugbaar bleef. Vandaar de ironie, die als een prisma werkt en de herinnering naar het heden trekt. Ondanks deze tamelijk beminnelijke collectie essays zal de kloof tussen Brakman en een groot lezerspubliek waarschijnlijk blijven bestaan.

Meriel Benjamins

Willem Brakman – Voltreffer. Samengesteld door Steven Brakman en Jan Kuijper. AFdH, Enschede, 216 blz. €28,50.

Article source: http://www.tzum.info/2012/02/recensie-willem-brakman-voltreffer/

Willem Brakman overleed een paar jaar geleden. Hij liet een vrij omvangrijk oeuvre na, dat door veel lezers vrij tot zeer ontoegankelijk wordt gevonden. Redenen daarvoor zijn er legio. Zo was hij niet vies van schaamteloos intellectuele koketterie, spelen zijn romans zich vaak af in een claustrofobisch autobiografisch universum aan het strand (inclusief in verschillende boeken terugkerende personages) en is dat alles bovendien overgoten met een ijzingwekkende saus überironie.

Brakman heeft echter een groep trouwe fans, die zich verenigd weten in de Brakmankring. De bundel Voltreffer (2011) zal hen wellicht niet verrassen: hij bevat 25 essays die al eerder ergens anders verschenen. De essays vallen uiteen in drie categorieën. Vooral in de eerste afdeling, de autobiografische essays, rijst de vraag of we hier niet gewoon met memoires van doen hebben. Volgens Bart Vervaeck, die de inleiding schreef, maakt dat weinig uit: ‘Een echte Brakmanroman is tegelijkertijd proza, poëzie en essay. Daarom is volgens hem een essaybundel een onmisbaar onderdeel van zijn werk.’

Dat is niet helemaal waar. De essays over literatuur en filosofie zijn duidelijk anders van toon dan het fictionele en autobiografische werk, hoewel ze zinsneden bevatten die je met gemak in een roman tegen kunt komen. De literair-filosofische essays zijn ook het beste wat de bundel te bieden heeft. Ze zijn allesbehalve licht verteerbaar leesvoer, maar daar waar Brakman poëtische literatuurtheorie schrijft (de vorm als inhoud van literatuur in plaats van over vorm én inhoud) of met flamboyante souplesse schrijft over zijn favoriete filosofen, dringt zijn grote analytisch talent zich het sterkst op.

De autobiografische essays zijn voor lezers die geen deel uitmaken van de Brakmankring misschien minder interessant. Deze lezen zonder iets van de rest van het oeuvre te kennen, is als met één oog door een 3d-bril kijken: het effect wordt volledig tenietgedaan. De lezingen daarentegen zijn stuk voor stuk goede bewijzen van Brakmans spitsvondigheid en humor, hoewel je wel begint te twijfelen aan de begrijpelijkheid en verstaanbaarheid van deze woordlawine in gesproken vorm.

Naast de tekstuele bijdragen zijn er ook nog een aantal afbeeldingen opgenomen. Het zijn beelden die bij Brakmannazaten en -liefhebbers opkwamen bij het lezen van Voltreffer. Ze geven de vrij gewichtige en – geheel à la Brakman – niet zo toegankelijke tekst wat extra lucht en frivoliteit. Ook illustreren ze de associatieve werking van de geest, wat er gebeurt wanneer de lezer of schrijver het zoeklicht naar binnen richt. Brakman zag zichzelf namelijk vooral als ‘herinneraar’. Zijn jeugd was een onuitputtelijke bron van verhalen, hoewel de kloof tussen werkelijkheid en verbeelding voor hem onoverbrugbaar bleef. Vandaar de ironie, die als een prisma werkt en de herinnering naar het heden trekt. Ondanks deze tamelijk beminnelijke collectie essays zal de kloof tussen Brakman en een groot lezerspubliek waarschijnlijk blijven bestaan.

Meriel Benjamins

Willem Brakman – Voltreffer. Samengesteld door Steven Brakman en Jan Kuijper. AFdH, Enschede, 216 blz. €28,50.

Article source: http://www.tzum.info/2012/02/recensie-willem-brakman-voltreffer/

De eerste uitgave van Vogue Nederland wordt het aprilnummer, dat op 22 maart verschijnt. Een dag eerder ligt er een speciale editie van het debuutnummer bij De Bijenkorf.

Glamour

Dit heeft hoofdredacteur Karin Swerink laten weten tijdens een besloten diner dinsdagavond. Hierop volgend maakte het tijdschrift de datum bekend via Twitter.

Vorig jaar november werd officieel bekendgemaakt dat er een Nederlandse editie komt van de internationale titel. Hoofdredacteur Karin Swerink is afkomstig van de Glamour, die bij dezelfde uitgever (G+J) zit als Vogue. Ook modejournalist Fiona Hering stapte over van Glamour naar Vogue Nederland.

Bron: Elsevier 

Article source: http://www.magazines.nl/nl/nieuws/meer-bekend-over-eerste-editie-nederlandse-vogue

Foto:  Wenn.com

Dat meldt website The Huffington Post dinsdag.

“In 2008 was er niet veel interesse voor een boek over Whitney”, vertelt een uitgever. “Ze was destijds van de radar gevallen. Maar nu, na haar tragische dood, is dat veranderd en is het tijd voor een boek dat ons een gedetailleerd kijkje in Whitney’s leven geeft.”

Volgens enkele insiders zou Bobby nog twijfelen vanwege de impact die het boek zou kunnen hebben op zijn dochter, Bobbi Kristina.

“Bobby houdt van zijn kinderen en hij zou alles doen om ze te beschermen”, aldus Bobby’s voormalige advocate Phaedra Parks.

Geld

Vrienden van Whitney zijn daar echter minder zeker van. “Dit is een man die de uitvaart van zijn ex-vrouw vroegtijdig verliet omdat hij niet blij was met zijn zitplaats en vervolgens gewoon gaat optreden. Hij deed dat niet uit respect voor Whitney of iets dergelijks. Er is maar éën reden: geld. Dezelfde reden waarom hij een onthullend boek wil uitgeven.”

Article source: http://www.nu.nl/boek/2746714/bobby-brown-komt-met-onthullend-boek.html

Article source: http://www.tzum.info/2012/02/filmpje-aldous-huxley-over-de-dreiging-van-een-technocratische-dictatuur/

Foto:  ANP

Dat meldt UsWeekly.

In Justin Bieber: Just Getting Started beschrijft de 17-jarige hoe zijn leven er achter de schermen aan toe gaat.

Het boek staat vol exclusieve foto’s van zijn toer en andere shows. Ook zijn er kiekjes van Bieber hard aan het werk in de studio. Daarnaast staat het vol met quotes van de zanger.

”Ik vind het heel speciaal dat ik mijn verhaal via dit boek kan delen met mijn fans. Ik kan niet wachten om hun meer over mijn leven tijdens de tournee en in de studio te laten zien”, aldus Justin. Het boek verschijnt in september.

Article source: http://www.nu.nl/boek/2746580/justin-bieber-geeft-intiem-kijkje-in-leven.html